مراحل کاشت لیلیوم با رعایت کامل استاندارد های جهانی

پس از کاشت پیازهای درشت، در ابتدا برگ های کوچک و اولیه ظاهر شده و سپس علائم ساقه گل دهنده دیده می شوند. پیازهای لیلیوم در زمان کاشت باید بافتی مستحکم و پوششی کاغذ مانند داشته باشند. پیاز لیلیوم نسبتاً درشت است اما اندازه های مختلفی از آن در کشت و کار استفاده میشوند. پیازها با محیط ۱۵ تا ۱۸ سانتی متری قابل کشت هستند. اما برای اینکه محصول مناسب و گلدهی بهتری داشته باشد، پیازهایی با محیط حدود ۲۰ تا ۲۵ سانتی متر برای کشت توصیه می شوند. اندازه های موجود برای پیازهای لیلیوم شامل اندازه های ۲۲-۲۰، ۲۰-۱۸، ۱۸-۱۶، ۱۶-۱۴، ۱۲-۱۴ و بیشتر از ۲۲ سانتی متر محیط پیاز می باشد. پیازهای بزرگ تر معمولاً گلهای بزرگتری نیز تولید می کنند. در خصوص اندازه پیازها به خاطر داشته باشید که اگرچه پیازهای با اندازه بزرگ تر تعداد گل بیشتری تولید می کنند و وزن و طول ساقه آنها هم بیشتر است اما احتمال عارضه سوختگی برگ در گیاهان حاصل از آنها نیز به همان نسبت بیشتر است. اما اگر شدت نور کم و یا کنترل شده باشد استفاده از پیازهای بزرگ تر به همراه فاصله بیشتر کاشت بین پیازها توصیه می شود.

حمل و نقل پیاز لیلیوم معمولاً به به صورت یخ زده انجام می می گیرد و در پیازها در دمای حدود ۱-۱٫۵ درجه سلیسیوس نگه داری می شوند. هرگز نباید اجازه داد در هیچ مرحله ای از حمل و نقل، نگهداری و کاشت پیاز خشک شود. اگر قرار است پیازها پس از واردات از خارج بلافاصله کاشته شوند، می توان آنها را همچنان در دمای ۵-۱ درجه سلیسیوس نگه داری کرد.

بلافاصله پس از ورود پیازها باید آنها را کاشت پیازهایی که یخ زده نیستند یا یخ آنها باز شده است، لازم است در همان روز ورود و یا روز بعد از آن کاشت شوند و یخ پیازهای منجمد شده باید به آرامی باز شود. به این منظور باید کیسه بسته بندی آنها باز شود و در همان بسته بندی در دمای ۱۰-۱۳ درجه سلیسیوس نگه داری شوند. باز شدن انجماد ۳-۱ روز طول می کشد. در طی باز شدن یخ پیازها، نباید آنها را در معرض آفتاب قرار داد.

پیازهایی که یخ آنها باز شده است را نباید مجدداً منجمد کرد. زیرا احتمال آسیب یخ زدگی و سرمازدگی به آنها وجود دارد، ولی اگر شرایطی ایجاد شود که ناگزیر این کار باید انجام شود، می توان پیازها را حداکثر به مدت ۲ هفته در دمای ۲-۰ درجه سلیسیوس و یا یک هفته در دمای ۲۵ درجه سلیسیوس نگهداری کرد. در این مدت نیز باید پلاستیک بسته بندی آنها باز باشد. دمای بالاتر یا نگه داری طولانی مدت نیز می تواند به رشد ناخواسته ساقه منجر شود و اگر بسته بندی هم مطلوب نباشد احتمال خشک شدن ساقه ها وجود دارد. همچنین به خاطر داشته باشید که دمای داخل جعبه بسته بندی می تواند خیلی سریع افزایش یابد و بسیار بیشتر از دمای محیط نگه داری آنها در سردخانه شود که در نتیجه تنفس پیازها افزایش زیادی می یابد و کیفیت آنها کاسته می شود.

پیازها را می توان در جعبه یا سبدهای کاشت همراه با بستری سبک و یا در خاک پرورش داد که البته پرورش در جعبه های کاشت به دلیل سهولت مدیریت تغذیه و آفات و بیماری ها اولویت شرکت برگ سبز خواهد بود. در سه هفته نخستین پس از کاشت پیازها برای تأمین آب و عناصر غذایی از بستر متکی به ریشه های گوشتی هستند که از پیش بر روی ساقه انتهایی و فشرده ته پیاز (طبق پیاز رشد کرده اند. لذا وجود این ریشه ها در هنگام کاشت پیازها ضروری است که باید به آن از این مدت و رشد تدریجی ساقه گیاه ریشه های نابه جا از آن منشعب می شوند که به تدریج سهم آنها از تأمین مواد غذایی و آب به ۹۰ درصد می رسد.

برای جلوگیری از خشک شدن پیازه در زمان کاشت در هر روز فقط همان تعداد پیازی که قابل کاشت هستند از حالت یخ زدگی و بسته بندی خارج شوند. هنگام کاشت فصل زمستان پیازها را در عمق ۶۸ سانتی متر و در تابستان در عمق ۱۰-۸ سانتی متری کاشت می کنیم. فاصله کاشت پیازها تحت تأثير رقم، فصل کاشت نوع بستر و اندازه پیازهاست. در فصل تابستان که دما و شدت نور بالاست باید تراکم کاشت را افزایش داد و بالعکس در فصل زمستان در خاک هایی که گیاهان رشد زیادی دارند خاک های سنگین تر می توان کل تراکم کاشت را کاهش داد.